ฉันสัญญาว่าจะไม่ฆ่าตัวตาย ลัลลาบอกและก้มหน้างุด โอเค งั้นเราไปเที่ยวหัวหินกันนะ ผมพูดและยิ้มแฝงเลศนัย ลัลลาเงยหน้าขึ้นมอง นัยน์ตาสีฟ้าของเธอเหมือนแมวหิมาลายัน แต่มีน้ำคลอหน่วย สั่นระริก ก่อนจะพยักหน้าเรียวได้รูปน้อยๆ เสี้ยววินาทีต่อวินาที ผมทันได้เห็นบางหยดของความเศร้าแหมะลงบนตัก

จริงๆ ผมก็อยากรู้ ลัลลาจะเลือกฆ่าตัวตายด้วยวิธีใด ลึกๆ ผมเชื่อว่าคนใจเสาะอย่างเธอไม่มีวันถือมีดปลายแหลมปาดคอหอยตัวเองหรอก แค่น้อยใจหรือเบื่อ ที่ต้องนั่งๆ นอนๆ อยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยม ห้องสี่เหลี่ยมที่ผมไม่มีวันให้ใครไขกุญแจเข้ามา

ก่อนวันออกเดินทาง ลัลลาสั่งชุดคอสเพลย์กระต่าย และเข้าร้านเสริมสวย ตัดหน้าม้า ย้อมผมบ๊อบสีขาวครีมเทียม สวยว้าว แจ่มโว้ย เมียกู ผมคึก จากนั้นผมชวนเธอไปดูดวง เสือกได้ไพ่ Death หมายเลข 13

ยมทูตผู้มอบความตายแก่ทุกคน ไม่เว้นแม้แต่จักรพรรดิ ได้เดินทางมาเพื่อจะมอบความตายให้กับแม่และเด็ก ทว่าสังฆราชได้เจรจาหยุดยั้งไว้

เอาไงดีวะ ผมคิด

บ่ายวันจันทร์เดือนเมษายน อากาศโคตรร้อนจัด ผมไม่น่าเลือกเดินทางด้วยรถไฟช่วงเก้าโมงสี่สิบเอ็ดนาที เพื่อจะให้ถึงหัวหินตอนบ่ายสองกว่าๆ เอาแต่คิดเผื่อจะมีเวลาพาลัลลาเดินเลียบหาดยามเย็น ดูพระอาทิตย์ดวงส้มตก คงฟินเว่อร์ แม่งจะมีสักกี่คนที่กล้าเปิดตัวตุ๊กตายางในที่สาธารณะ ไปกิน ไปเที่ยว จูงมือกันกระหนุงกระหนิง จนหลงลืมนึกไปว่า รถไฟชั้นสามเที่ยวนี้แออัด ใครมันจะตรัสรู้ว่าเด็กสอบเสร็จ ปิดเทอม แล้วจะพากันมาเที่ยวหัวหินเป็นกลุ่มในวันนี้ แต่โชคยังดี ก้นของผมได้วางบนเบาะของตั๋วไม่ระบุที่นั่ง ไม่ต้องยืนห้อยโหนเหมือนลิงเป็นเวลาหลายชั่วโมงกว่าจะถึงจุดหมาย ระหว่างทางดันมาเจอนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะกับอาจารย์ออกมาวาดรูปนอกสถานที่อีก เฮ้อ ถ้ายืนผมคงเมื่อย เหนื่อย และเป็นลม อากาศร้อนสัสๆ แม้พัดลมจะหมุนส่าย ล้อรถไฟเบียดรางเหล็กเสียงกึงกัง ผมดึงหน้ากากอนามัยไว้ใต้คาง ลัลลาล้วงทิชชูเปียกยื่นมาซับหน้าผาก หลังคอ และแขนผม พอช่วยผ่อนคลายได้บ้าง น้ำมั้ย เธอถาม ผมรับขวดน้ำมาดูด พลันสายตาสบสายตาเด็กสาวย้อมผมแดงตรงหน้า ในขบวนรถไม่ได้มีแต่เธอที่มองผมหรอก ทุกคนมองด้วยสายตาอิจฉา ผมรู้ ก่อนจะซุบซิบๆ กับคนข้างๆ แต่ผมไม่สนใจ เด็กสาวผมแดงผอมสูง ใส่เสื้อสีชมพูสายเดี่ยว ไม่เน้นเนินอก คงอยากโชว์ผิวขาวซีดลูกครึ่งไทย-จีน สวมกระโปรงยาวลายดอกไม้เล็กๆ ถึงข้อเท้า  นั่งมั้ยคะ ลัลลาเอ่ย เธอส่ายหน้า แต่พอรถไฟจอดสถานีเพชรบุรี นักศึกษาศิลปะและอาจารย์ลงจากรถไฟเกือบสี่สิบคน ที่แออัดยัดทะนานอย่างกับปลากระป๋อง พอได้มีพื้นที่ว่างและอากาศหายใจ เด็กสาวผมแดงลากกระเป๋าเดินทางมานั่งข้างลัลลา แล้วสองคนก็คุยกันประสาผู้หญิง ผมนี่อย่างหมั่นไส้

หาดหัวหินคลุ้งไปด้วยกลิ่นปลาร้า ฟังไม่ผิดหรอก ปลาร้าจากครกสู่จานส้มตำ ผมกับลัลลาแค่เดินให้ห่างจากม้านั่งเช่า จุดกางร่มของร้านค้า ซึ่งมีแต่นักท่องเที่ยวดื่มกิน เดินมาหลังโรงแรมใหญ่ ได้กลิ่นดอกลีลาวดีอ่อนๆ เคล้าคาวเค็มจากทะเล ทางมะพร้าวพะเยิบไกว ผมยืนสูดอากาศ คลื่นซัดซ่าทิ้งพรายฟองบนผืนทรายเนียนนุ่ม น้ำทะเลหัวหินใสอย่างกะไวน์ขาว นกนางแอ่นบินฉวัดเฉวียน มือจับมือกันเดินเลียบหาด หาดที่มีหินกองระเกะระเกะแค่จุดหนึ่ง นักท่องเที่ยวบางคนขึ้นไปเหยียบบนหินที่เต็มไปด้วยเพรียง โพสต์ท่า ถ่ายรูป บ้างนั่งเล่นกีตาร์ ร้องเพลง พวกเราไม่สนสายตาสอดรู้ หรือใบหน้าที่ยื่นพยักเพยิดให้หันมาโฟกัสที่เธอ

ลัลลาหุ่นแซ่บในชุดทูพีชสีดำหนังปลาวาฬ สวมหมวกสานผูกโบสีชมพู อยากลงเล่นน้ำทะเล แต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อเห็นวุ้นขาวๆ บนหาดทราย ไม่ต้องตกใจ แค่แมงกะพรุนเกยตื้นตาย ผมบอก

ผมถอยมานั่งบนเสื่อเช่า เฝ้ามองเธอและคนอื่นๆ ก่อนล้วงเบียร์กระป๋องสีเขียวจากถุงผ้ามาเปิดดื่ม

ขณะผมกับลัลลาจะกลับเกสต์เฮ้าส์ เด็กสาวผมแดงขี่ม้าเลียบหาด ผมยืนมอง จากนั้นถือวิสาสะยกมือถืออัดคลิปวิดีโอ มันทำให้ผมนึกถึงฉากเฮร์ทรูดิสกับฮวนควบม้า ผมชวนลัลลาขี่ม้า เธอส่ายหัวและว่า ทะลึ่ง ขึ้นไปนั่งบนหลังม้าแล้วถ่ายรูปเป็นที่ระลึกก็ได้ ผมเสนอ กลัว มีผมทั้งคน กลัวอะไร กลัวคนจูงม้าที่หันมามองตาเป็นมัน เธอว่า เชี่ย ผมเลยล้วงเสื้อยืดตัวโคร่งจากถุงผ้าให้ลัลลาสวม ก่อนจะเดินจากมา

หิวมั้ย ผมถาม ขออาบน้ำก่อน เธอบอก อาบด้วยได้มั้ย ผมกระเซ้า อาบน้ำอย่างเดียวนะ วันนี้คุณสวย ผมตาวาว ทำไม จะจีบเหรอ อืม ผมหัวเราะ ปากหวานนะ จุ๊บทีสิ ว้าว ใจเต้นเลย ผมเสียงสั่น มาๆ หิว

ลัลลาบอกให้ผมใส่ถุงยางอนามัยด้วย ไม่เป็นไรหรอก นานๆ เปลี่ยนบรรยากาศทั้งที งั้นหลั่งนอกนะ ได้ๆ แต่ผมก็ลืมตัวแตกใน เดี๋ยวก็ท้องหรอก บ้า ผมว่า ตุ๊กตายางที่ไหนจะมาท้อง พูดไปเรื่อย ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นจริง ผมคงเป็นคนแรกของโลก

ท้องร้องแล้ว ค่ำนั้นผมชวนลัลลาไปหาอะไรกินที่ถนนคนเดิน น้ำมะพร้าวมั้ย น้ำลำไยล่ะ ผมเอาใจ ข้าวเหนียวมะม่วงร้านนี้น่ากิน เดี๋ยวค่อยวนมาซื้อนะ กินข้าวหรือกินเส้น ผมหันไปถาม ลัลลาหน้างอ ไม่พอใจกิจกรรมในห้องน้ำก่อนหน้า พามาเที่ยว อย่างอนสิ ผมเริ่มหงุดหงิด อยากกินราเมนไอโซพอดยักษ์ เธอหยุดเดินและเท้าสะเอว นี่มันหัวหินนะเว้ย ไม่ใช่ไต้หวัน ผมยกมือขึ้นเกาหัวแกรก ท่ามกลางแสงสี กลิ่นเปลือกกุ้งไหม้ ผู้คน เสียงดนตรีคลาสสิก และความร้อนที่ลอยตัวในอากาศ

ผมยังไม่ลืมคำทำนายจากไพ่ยิปซี แต่แม่หมอบอกว่า ไพ่ Death หมายเลข 13 ไม่ใช่ไม่ดี ความหมายของมันคือการเปลี่ยนแปลง จบบางสิ่ง เพื่อเริ่มต้นใหม่ เริ่มต้นใหม่กับผีน่ะสิ ผมนึกในใจ ตุ๊กตายางตัวนี้ราคาหลายแสน แต่ทำไมอ่อนแอ เปราะบางง่าย งุ้งงิ้งงี่เง่าในบางครั้ง ทำผมอารมณ์เสียบ่อย หลังเที่ยวทริปนี้ต้องพาเธอไปตรวจที่คลินิกส่งเสริมกำลังใจแล้ว คราวก่อนผมยังจำได้ ไอ้หมอนั่นหน้าหื่นฉิบหาย  ขนาดผมนั่งฟังในห้องด้วย มันไม่เก็บอาการเลย สงสัยอยากจะตรวจภายในเมียกู ไอ้ห่า

เลยเที่ยงคืนไปไม่กี่นาที หลังจากปิดไฟ ลัลลาก็นอนหันหลังให้ผม ชุดคอสเพลย์กระต่ายเลยไม่ได้กระโดดโลดเต้น ดึ๋งๆ ที่นอนแข็งโป๊ก โอ๊ย ปวดหลัง ผมบ่น แต่เธอยังนิ่ง เหมือนสิ่งไร้ชีวิตและวิญญาณ ผมได้แต่ถอนหายใจ มองความมืดบนเพดานกลืนกินทุกอย่างในห้อง

ก่อนจะหลับใหลและฝันว่า เด็กสาวผมแดงเปลือยกายผิวขาวเรืองแสง ขี่ม้าตัวสีน้ำตาลมารับผมขึ้นไปนั่งด้วย ผมหันหน้าเข้าหาเธอ เรามีอะไรกันบนหลังม้าที่วิ่งกุบๆ เลียบหาด แตกในได้ใช่มั้ย เธอพยักหน้าและซี้ดปากเสียววว สุดยอด ไม่น่าเชื่อว่าผมจะเป็นอย่างฮวนในนิยายเรื่อง ‘Like Water for Chocolate’ ของนักเขียนชาวเม็กซิโก

ผมสะดุ้งตื่น พบเพียงผ้าปูเตียงยับย่นกับเสียงครางเหนื่อยหน่ายของเครื่องปรับอากาศ ลัลลาไม่ได้อยู่ในห้อง ไปไหนแต่เช้าวะ อ๋อ นึกออกละ ผมเคยนัดเธอไปเดินริมหาดดูพระอาทิตย์ขึ้นพร้อมกัน

ที่หาดหัวหิน ลัลลาในชุดคอสเพลย์กระต่าย ผมบ๊อบขาวพลิ้วตามลม ยืนหันหน้าออกทะเล คลื่นซัดสาดซู่ซ่า บนหาดทรายเบื้องหลังเต็มไปด้วยไข่ประหลาดมากมายหลายพันฟอง พวกมันโปร่งแสง และมีเนื้อสัมผัสคล้ายวุ้น เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7-10 เซนติเมตร ผมย่อตัวและเอามือถือออกมาถ่ายภาพ ลัลลายังยืนนิ่ง ไข่ประหลาดเกยตื้น ข้างในมีจุดเหลืองๆ แดงๆ คล้ายก้อนเนื้ออยู่ด้วย ผมเอานิ้วชี้จิ้มๆ ไข่แตก น้ำสีคล้ายชาไหลเลอะ ก้อนเนื้อขยับ ตัวแดงๆ รูปร่างอย่างกับลูกหนูกรีดร้อง วีดๆ

ลัลลาวิ่งมาผลักผมก้นจ้ำเบ้า อย่านะ อย่าทำร้ายพวกมัน บอกว่าอย่าแตกใน เห็นรึยัง เธอร้องไห้ฮือ ผมตกใจทำหน้าไม่ถูก เห็นบางสิ่งบางอย่างเปลี่ยนแปลงไปสู่สิ่งใหม่ คลื่นลมทะเลขณะนั้นมีกลิ่นหอมหวาน

ผมยิ้มกว้างและถามลัลลาน้ำเสียงตื่นเต้น ทั้งหมดนี้คือลูกๆ ของผมเหรอ

ชายคาเรื่องสั้นเป็นกิจกรรมน้ำหมึกโดย ‘คณะเขียน’ ซึ่งเปิดพื้นที่วรรณกรรมมากว่าทศวรรษ ก่อนย้ายตัวเองจากสิ่งพิมพ์มาสู่ออนไลน์ตั้งแต่มกราคม 2022 โดยนักเขียนที่สนใจสามารถส่งประกวดเพื่อคัดเลือกเรื่องสั้นที่ดีที่สุดของแต่ละเดือนมาเผยแพร่บนเว็บไซต์ The Isaan Record อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่แฟนเพจชายคาเรื่องสั้น

image_pdfimage_print