เมื่อปี 2503 พื้นที่รกร้างว่างเปล่าถูกพัฒนากลายเป็นที่พักชั่วคราวของแรงงานที่เดินทางเข้ามาก่อสร้างรถไฟใน จ.ขอนแก่น วันคืนล่วงเลยผ่าน ชุมชนนี้ได้กลายมาเป็นชุมชนมิตรภาพ หรือชุมชนริมรางรถไฟ ตั้งที่บริเวณกลางเมืองขอนแก่น ท่ามกลางย่านธุรกิจ และจุดที่สว่างไสวที่สุดในเมืองขอนแก่น

ในอีกมุมท่ามกลางมุมเมืองกำลังจะถูกความเจริญกลืนหายไป เนื่องจากนโยบายโครงการพัฒนาขนาดใหญ่ คือ โครงการรถไฟความเร็วสูงระยะ 2 นครราชสีมา – หนองคาย ตามข้อตกลงระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนเพื่อพัฒนาระบบรถไฟความเร็วสูงเชื่อมโยงภูมิภาคไทย – ลาว – จีน

นั่นสามารถอธิบายได้ว่าชะตากรรมชีวิตของผู้คน 140 หลังคาเรือน กำลังจะกลายเป็นคนไร้บ้านหน้าใหม่ หลังจากข่าวการไร้รื้อเข้าใกล้ความจริง สมถวิล พิมพ์พิทักษ์ และ โยษิตา สิงหารัมย์ สองแม่ญิงธรรมดาจากชุมชนมิตรภาพ จึงลุกขึ้นมาต่อสู้ เรียกร้องถึงสิทธิที่อยู่อาศัย หลังจากการมาเยือนของรถไฟความเร็วสูง คำตอบของคำถามหลังการไล่รื้อยังไม่แน่ชัด แต่อีกคำตอบที่แน่นอนในอนาคตคือ อีกไม่กี่ปีหลังจากนี้ ชุมชนมิตรภาพและชุมชนริมรางรถไฟอื่นๆ จะกลายเป็นเพียงตำนานที่มีลมหายใจ

งานที่เกี่ยวข้อง

หมายเหตุ: งานชิ้นนี้เป็นส่วนหนึ่งในซีรีส์ชุด Women Rights Defenders การต่อสู้ของแม่ญิงอีสาน

image_pdfimage_print