ผู้มีบุญในอีสานซีซั่นสอง (23) – “ดีเจต้อย” กับสายเลือดผู้มีบุญ 2445

14 กุมภาพันธ์ 2565 ถือเป็นวันแห่งความรัก แต่สำหรับดีเจต้อย – พิเชษฐ์ ทาบุดดา’ แกนนำกลุ่มชักธงรบ เขาถือว่าเป็น “วันแห่งอิสรภาพ” ที่ได้รับการปล่อยตัวออกจากเรือนจำ พร้อมกับบาดแผลที่ในความทรงจำจากคดีที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์เผาศาลากลาง จ.อุบลฯ ด้วยความเป็นลูกหลานผู้มีบุญบ้านสะพือทำให้เขามีใจฮึดสู้ โดยประกาศจะกลับมาจัดรายการวิทยุและรื้อรายการ ชักธงรบให้กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง

ผู้มีบุญในอีสานซีซั่นสอง (20) – ตัดหัวท้าวบุญจันทร์ เมืองขุขันธ์ โทษฐานเป็นผีบุญ 

าวหาว่าเป็นกบฏเมื่อปี 2445 เพราะมีบุคลิกไม่ยอมอ่อนข้อต่อข้าหลวงจากสยามจึงถูกปราบปรามและตัดหัวเสียบประจานเพื่อไม่ให้คนแข็งขืนเอาเป็นเยี่ยงอย่าง เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นใกล้เคียงกับเหตุปราบกบฏผู้มีบุญบ้านสะพือ จ.อุบล

ผู้มีบุญในอีสานซีซันสอง (11) – แห่เทียนพรรษา เมืองอุบลฯ กลบฝังทุ่งสังหาร?

บุญบาปถูกนำมาผสมปนเปกับงานแห่เทียนพรรษา เมืองอุบลราชธานีอย่างแยกไม่ออก ทำให้ผู้คนทั่วไปเข้าใจว่า การแห่เทียน เป็นประเพณีดั้งเดิมแต่ครั้งโบราณ แต่แท้จริงแล้วความวิจิตรตระการของขบวนแห่เทียนกลับเป็นการกลบฝังประวัติศาสตร์แห่งความเจ็บปวดบางอย่างที่แทบไม่มีใครรู้จักหรือจดจำ นั่นคือ สถานที่จัดงานเคยเป็นลานประหารผู้มีบุญเมื่อปี 2444 

ผู้มีบุญในอีสานซีซั่นสอง (10) – ตำนานแห่เทียนกลบทุ่งสังหาร​ ณ ลานทุ่งศรีเมือง

ทุ่งศรีเมือง จ.อุบลฯ มีประวัติศาสตร์อันร้าวรวดที่แทบไม่มีการบันทึกไว้ให้คนรุ่นหลังจดจำ เพราะถือเป็นลานประหารกลุ่มผู้มีบุญเมื่อปี 2444 ที่ถูกกรมหลวงสรรพสิทธิฯ นำประเพณีแห่เทียนพรรษามากลบฝัง โดยอ้างว่า เป็นการแทนที่งานบุญบั้งไฟที่สร้างความรุนแรง  

ราษฎรัมส์ตีกลองปลุกวิญญาณผู้มีบุญไปสู่สุคติ

นักวิชาการ-กลุ่มราษฎร์ดรัม ผนึกกำลังชาวบ้านสะพือ ร่วมทำบุญแจกข้าวผู้มีบุญบ้านสะพือ เจ้าอาวาสวัดบูรพาเตรียมสร้างอนุสรณ์สถานเพื่อรำลึกการเสียชีวิตโดยรัฐ คนแห่ร่วมเรียนรู้ประวัติศาสตร์ 

ผู้มีบุญในอีสานซีซั่นสอง (7) – แหล่งหลบภัยบ้านสะพือ จากปากคำลูกหลาน 

ประวัติศาสตร์การต่อสู้ระหว่างขบวนการผู้มีกับรัฐสยามเมื่อ พ.ศ. 2444 ณ ศึกโนนโพธิ์ ยังไม่มีการชำระ เป็นเพียงเรื่องเล่าแบบปากต่อปากจากรุ่นสู่รุ่น ก่อนที่เรื่องราวการต่อสู้ระหว่างราษฎรกับรัฐจะเลือกหายไปตามกาลเวลาเราจึงขอบันทึกเรื่องราวเหล่านี้ไว้ให้ลูกหลานได้เรียนรู้

ผู้มีบุญในอีสานซีซั่นสอง (6) วัดแหล่งหลบภัยยุคปราบผีบุญบ้านสะพือ

การปราบปรามกบฎผู้มีบุญเมื่อ 2444 ณ บ้านสะพือ จ.อุบลราชธานีของทหารสยามเป็นอย่างเหี้ยมโหด แม้ชาวบ้านไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มขบวนการก็ไม่ละเว้น ชาวบ้านสะพือ ทั้งหญิง ชาย และคนแก่ จึงหนีเข้าวัด ซึ่งเป็นเขตปลอดอาวุธเพื่อหวังเพียงให้มีชีวิตรอด

“ท่าแร่”จากความขัดแย้ง สู่ชุมชนคาทอลิกใหญ่สุดในไทย

หลังเกิดการต่อต้านเรื่อง ‘การกินหมา’ ทั้งจากคนในพื้นที่และในทางกฎหมาย (พ.ร.บ.ป้องกันการทารุณกรรมสัตว์) ทำให้ ‘ท่าแร่’ เป็นที่รู้จักใหม่ในนาม ‘ท่าแร่เมืองศาสนา พลังศรัทธาในพระเจ้า’ จากประเพณีแห่ดาวช่วงวันคริสต์มาสที่ดังออกไปทั่วประเทศ